Wat voorafging in 11.22.63...
Ik heb iets te zeggen.
Ik ga je vermoorden.
Op 12 november heb ik u een document overhandigd
dat van zeer groot belang is voor agent Hosty.
Ik wist alles nog.
Dit is gevaarlijk wat ik ga doen.
Wat ga je dan doen?
Ik ga Lee Harvey Oswald vermoorden.
Jullie kunnen beter gaan.
Waarom heb je me dit aangedaan?
Bill.
De president rijdt zo langs.
We moeten gaan.
Het verleden verzet zich.
Ik ga erheen.
DE DAG VAN DE MOORD
Kijk uit.
Jake, heel Texas zal afgesloten zijn.
We moeten erheen.
Aan de kant.
Let op rechts. - Jezus.
Kijk uit.
Nee, deze weg hoort niet afgesloten te zijn.
Hij moet vrij zijn.
We kunnen niet omkeren.
Dat meen je niet. - O, mijn god.
Kom, we kunnen niet stoppen.
Hoe weet je dat hij daarbinnen is?
Omdat Lee het boekenmagazijn binnenliep met een geweer onder zijn arm.
Ene Bonnie Ray, die daar werkt, zag hem.
Hij gaat zijn schietplek klaarmaken op de zesde verdieping.
Het eerste schot om 12.30 uur mist. De twee volgende niet.
Kunnen we er voor 12.30 uur zijn?
Kom, we moeten er voor 12.30 zijn.
Pardon.
Blijf bij me, wat er ook gebeurt.
Sorry, meneer.
Kijk uit.
Sorry.
Het spijt me.
Sadie.
Hallo.
Sadie, kom mee.
Alles goed?
Hé.
Gaat het? - Ja.
Gaat het wel?
Ja, kom. We gaan.
Deze kant op.
Verdomme.
Kom. Dealey Plaza is deze kant op.
Weet je het zeker? - Ja.
Ik bestudeer dit al drie jaar. Kom op.
O, mijn god.
Blijf bij me. Rennen.
Kijk uit.
Gaat het? Kom mee.
Alles goed? - Hebben wij dit gedaan?
Nee, het verleden probeert ons tegen te houden.
We moeten gaan.
Blijf daar.
Sorry. - Man.
Kom op.
SCHOOLBOEKENMAGAZIJN VAN TEXAS
Wacht, Bonnie Ray.
Wacht.
Hoe kent u mijn naam?
Heel even maar, oké?
Mr Maynard is binnen. We moeten erin.
Ik ken u niet. Ik moet tijdens de lunch sluiten.
Nee, je moet het niet afsluiten. Je moet openblijven.
Zo hoort het te gaan.
Meneer, ik moet gaan. - Nee.
Is Lee Harvey Oswald komen werken?
Ja. - Oké.
Is hij hier? Op de zesde?
Dat weet ik niet. - Wel waar.
Jake.
Je legde die getuigenis af bij de Commissie Warren.
Getuigenis? Ik heb niets gedaan.
Luister... - Hé.
Doe me niets.
Er is iets mis. Hij hoort dit te weten.
Het verleden verandert. Er kan van alles gebeuren.
KENNEDY VERMOORD
MOORD
Ze zullen je naam kennen.
Ik doe je niets. Je moet gewoon doen wat ik zeg.
Maak die deur meteen open.
Meer niet. Lee Harvey Oswald is op de zesde etage.
Hij wil de president vermoorden.
Ga de politie halen. Nu meteen.
Vooruit, ga de politie halen.
Kom mee.
Kom op.
JIJ BENT DE ZONDEBOK
Deze gaat niet tot de zesde.
Er waren trappen aan de andere kant.
Hoe laat is het? - 12.29.
Hier is het.
Hij zit vast. Kom op.
Scherpschutter.
Lee.
Lee, stop.
Stop.
Kijk uit.
'S NACHTS DEUREN SLUITEN
De president is veilig. Ik herhaal, de president is veilig.
Het kwam van boven.
Ze zijn weg.
Waarom?
Wat doen jullie hier? Verdomme.
Blijf hier, oké?
Blijf hier. Ga nergens heen.
Lee?
Doe je geweer weg.
Ik wil je geen pijn doen.
Krijg de tering.
Ik wilde iets doen.
Iets belangrijks.
Weet je wat ik allemaal kan?
Ik kan alles wat ik maar wil.
Dat weet ik, Lee.
Je hoeft niemand neer te schieten.
Je hoeft dit niet te doen.
Dat weet je niet.
Je kent me niet.
Ik ga mijn stempel op de wereld drukken.
Je kent me niet.
Niemand kent me.
Lee, ga naar achteren.
Lee.
Sadie.
Jake?
Mijn god.
Blijf liggen, niet bewegen.
Is de president veilig?
Ja.
Het is ons dus gelukt.
Luister. Blijf hier liggen, dan ga ik hulp halen.
Nee. - Jawel.
Laat me hulp halen. - Laat me niet alleen.
Houd mijn hand vast.
Oké.
Oké, ik ben hier.
Je houdt mijn hand vast.
Ik houd je hand vast.
Ik ga nergens heen.
Ik blijf hier en jij blijft hier ook.
Ik zei toch dat het zou lukken?
Sadie...
Ik hoor bij jou te zijn.
Daarom ben ik hier.
Daarom ben ik teruggekomen. Alsjeblieft.
Ik weet het.
Sadie, alsjeblieft.
Sadie.
Sadie, alsjeblieft.
Handen omhoog.
Ik wil verdomme je handen zien.
Sla hem in de boeien.
Kunt u haar helpen?
Alstublieft?
Alstublieft.
Help haar.
Verdomme, help haar.
Je gaat lange tijd de bak in.
Heel lang. De elektrische stoel wacht op je.
Kunnen jullie je mond houden?
Rottig dat je met je hoofd tegen de deur stootte.
Doe je overhemd uit.
Waarom?
We moeten je bloedgroep hebben voor bewijs.
Ik ben hoofdinspecteur Fritz.
Dit is agent Hosty.
Hoe heet je, knul?
U kent mijn naam.
Waarom zeg je dat zelf niet? Om in het dossier op te nemen.
Jake Amberson. Deze dingen zitten erg ongemakkelijk.
We kunnen ze naar voren doen.
Mr Amberson,
kun je uitleggen wat je vandaag in het schoolboekenmagazijn deed?
En laat dat deel over de dode vrouw en de dode man niet weg.
Lee Harvey Oswald,
de man die jullie dood op de zesde etage vonden,
wilde president Kennedy vermoorden.
Hoe weet jij dat?
Dat heeft hij me verteld.
Lee woonde in het appartement boven mij.
Eergisteren hoorde ik hem schreeuwen.
"De FBI zal me niet dwarszitten."
"Ik zal ze wat laten zien."
Toen kwam hij naar beneden, bonkte op mijn deur
en zei: "Ik zal iedereen wat laten zien."
"Ik ga de president vermoorden."
En wat zei jij toen?
Ik zei: "Je bent dronken."
Ik dacht niet dat hij serieus was.
Maar toen ik vanochtend wakker werd, bleef ik er maar aan denken.
Ik wist dat Kennedy in de stad was
en ik had een naar voorgevoel, dus...
Ik ging naar waar Lee werkte.
Ik hoopte dat ik het hem uit zijn hoofd kon praten.
Eens even kijken.
Je buurman zei dat hij de president ging vermoorden.
Jij en je vriendin gingen met hem praten
en nu is hij dood.
Ik weet dat het idioot klinkt.
Het lijkt me gelul.
Je vingerafdrukken zitten op dat geweer.
Oswald had dat geweer besteld onder de naam Alek Hidell.
Dat is je echte naam, hè?
Nee, en u kunt me niet dwingen tot een onzinnige bekentenis.
Ik ben van de politie van Dallas. Ik hoef geen bekentenis af te dwingen.
Waarom hield jij Oswald niet tegen?
Dat was jouw taak.
Laat ons even alleen.
Hosty, dit is mijn rechtsgebied. - Laat ons even alleen.
Nu.
Oké.
Wil je me soms iets vertellen, Mr Amberson?
Of is het Mr Epping?
Ik wilde Oswald tegenhouden omdat hij...
Nee.
Dat heb ik gehoord.
We kunnen nu vrijuit spreken.
Hoezo?
Ik wil de naam van je opdrachtgever.
Geef me de naam van je opdrachtgever
en ik kan je hieruit halen.
Die heb ik niet. Ik ben geen spion.
Jake...
Valse identiteit,
twee huizen in verschillende steden die vlak bij elkaar liggen,
een partner die je je broer noemt maar die dat niet is, pleegt zelfmoord
nadat je hem in een gekkenhuis stopte,
een moord in Jodie, de man van dat meisje?
Ze heette Sadie. - Juist.
Moet ik
ook praten over het feit dat je geen identiteit hebt
voor het jaar 1960?
Moet ik praten over het feit dat je baas hier komt
en je die brief vraagt te verbranden die je twee dagen geleden van Oswald kreeg?
Wat stond erin?
Dat hij iets ging doen wat de wereld zou veranderen.
De FBI krijgt elke dag idiote brieven.
Nee.
Jullie verdoezelen het omdat Kennedy bijna op straat werd neergeschoten
onder toezicht van Hoover.
En jullie hadden het moeten weten.
Of wisten jullie het,
maar namen jullie het niet serieus?
Is het zo gegaan?
Leuke theorie.
Moet je deze eens horen.
Jake Amberson, Lee Harvey Oswald en Sadie Dunhill.
Drie door Rusland betaalde moordenaars,
die in dezelfde flat in Dallas wonen,
moeten tot actie overgaan op de dag van Kennedy's autorit.
Een scherpschutter van de FBI voorkomt de aanval.
In de verwarring worden twee van de Russische spionnen gedood,
maar één van hen blijft leven om terecht te staan.
Dat ben jij.
Mr Amberson, Epping.
Het is niet logisch. Oswald werd gedood met zijn eigen geweer.
Ik laat iets onbenulligs als ballistiek de waarheid niet in de weg staan.
JFK is zeer geliefd.
Het volk moet weten wie ze de schuld moeten geven.
Dat is een makkelijke veroordeling.
Over schuld gesproken.
Als je mij voor de rechter haalt, ga ik praten over
Oswald en de FBI
of ik wijd uit over
Hoovers beveiliging van JFK
en zijn maffiamaîtresse.
Dan kunnen we het ook nog hebben over Marilyn Monroe en Bobby.
Jullie bespioneren Robert Kennedy toch?
Je maakt het ons niet gemakkelijker.
Kijk me aan.
Ik wilde de president niet vermoorden.
Dat weet ik. Het kan me niks schelen.
Agent Hosty.
Sir.
Is dat je chef? Precies op tijd.
Weet je af hoe je het gaat aanpakken?
Ja, sir.
Mooi zo.
Wie ben jij?
En wat wilde je?
Het enige wat ik wilde,
was Kennedy redden.
Als je geen antwoord geeft...
Hosty.
Dit is mijn rechtsgebied.
Nu niet meer.
Denk je dat de FBI mij kan vertellen hoe ik een proces moet voeren?
Maak dat je wegkomt.
Hoofdinspecteur, er is telefoon voor Mr Amberson.
Het kan me niks schelen of er telefoon is voor Mr Amberson.
Al was het onze president zelf.
Doe die luxaflex dicht.
Hallo?
De president wil u spreken.
Mr Amberson. Ik ben J.F. Kennedy.
De Geheime Dienst heeft me verteld
dat mijn vrouw en ik ons leven aan u te danken hebben.
Dank u wel. - Graag gedaan.
De First Lady wil u even spreken.
Oké.
Mr Amberson. - Ja, mevrouw.
Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen, maar ik had het gevoel
dat er vandaag iets vreselijks had kunnen gebeuren.
Dankzij u is dat niet gebeurd.
Ja, mevrouw. Dank u wel.
Ik weet dat u uw verloofde bent verloren.
Dat spijt me heel erg.
Dank u wel.
God zegene u.
Ik zie de krantenkoppen al voor me.
"Leraar doodt spion en redt Kennedy."
Deze Amerikaanse held heeft gevraagd anoniem te blijven.
Tijdens hun woordenwisseling werd Oswald gedood door zijn eigen...
Dus...
Waarom denk je dat Oswald JFK wilde doden?
Hield hij van Castro of werkte hij voor de Russen?
Dat zal niemand ooit weten, denk ik.
Hoe wist je van de brief?
Heb je hem verbrand?
Ik praat als jij praat.
Iets klopt er niet aan jou, Amberson.
Je redt het leven van de president
en dan ga je een busstation binnen en verdwijn je.
Ik hou van mijn privacy.
Het is niet aan mij om te graven in de achtergrond van een held.
Dan zou de hele zaak uiteenvallen.
Dit land heeft behoefte aan een held.
Een Amerikaanse held
die de president het leven redde
en van zijn privacy houdt.
Zo zal ons verhaal luiden.
Amberson.
Het spijt me van je meisje.
Chaos vandaag in Dallas, toen een man op president Kennedy schoot
tijdens een autorit over Dealey Plaza.
De moordaanslag werd afgebroken door een lokale burger
die nog niet geïdentificeerd is.
De verdachte moordenaar is een zekere Lee Harvey Oswald.
Reporter spraken met zijn moeder, Marguerite Oswald, in haar huis in Dallas.
Lee Harvey Oswald, mijn zoon,
heeft zelfs na zijn dood
meer gedaan voor zijn land dan wie dan ook.
Mrs Oswald, was uw zoon een Communist?
Krankzinnige dag.
Waar gaat u heen?
Lisbon, Maine. - Vijf dollar.
Ik ga dit rechtzetten, Sadie.
Ik kom terug.
Wat is er met het restaurant gebeurd?
Pardon.
Sorry dat ik u lastigval, maar
welk jaar is het?
2016.
En wat is er met Al's Diner gebeurd?
Het stond hier. - Dat weet ik niet.
Geef hier.
Laat me met rust, etters.
Pak hem.
Kom op.
Woon je hier?
Ja.
Woont hier nog iemand anders?
Nee.
Waar kom je vandaan?
Texas.
Wil je iets drinken, Texas?
Graag.
Ja.
Sterk.
Is dat je familie?
Ik denk dat je dat wel weet.
Wat bedoel je?
Je bent teruggekomen.
Jij hebt mij en mijn familie gered.
In 1960.
Je vermoordde mijn vader.
Ik herinner me je.
Ik wist dat ik je terug zou zijn.
Maar ik dacht dat je oud zou zijn.
Ben je een engel?
Nee.
Maar...
Wanneer veranderde alles?
Vertel me één ding.
Werd John F. Kennedy
in 1964 herkozen?
Waarom wil je iets weten over Kennedy?
Dat wil ik gewoon.
Hij was twee keer president.
Voor Wallace.
Wallace?
Was George Wallace president?
En hoe zit het met Vietnam?
Is er een Vietnam-oorlog geweest? - Nee.
Is Robert Kennedy in 1968 vermoord?
Dat geloof ik niet.
Elf september?
Zegt dat je iets?
Wat deed Kennedy als president?
Iets goeds?
Heb je het over de kampen?
De kampen?
Ik nam mijn moeder, mijn broer en zus mee
naar een Kennedy-vluchtelingenkamp
in 1975.
Na de eerste bombardementen konden we nergens anders heen.
Maar de kampen
waren slecht.
Er gebeurden vreselijke dingen.
Ellen werd weggehaald
en Tugga ging op zijn vijftiende al bij de militie.
Ik heb hem nooit meer gezien.
Toen mama aan de griep overleed,
liep ik er gewoon weg.
Waarom werden ze Kennedy-kampen genoemd?
Omdat hij ze opgericht had.
Toen hij geen president meer was.
Na de rellen
en de bommen.
Ik begrijp het niet.
Ik dacht dat JFK alles beter zou maken.
Je begrijpt deze wereld niet.
Ik wilde iets goeds doen. Daarom deed ik dit.
Mijn moeder...
Mijn hele familie...
Waarom moest je ons redden?
Ik wilde je helpen.
Je vader...
Ik wou...
Hij was...
Hij was mijn vader niet.
Ja.
Ik had nooit gedacht
dat alles zo slecht zou lopen.
Ik moet het rechtzetten.
Wat?
Alles.
Ik moet gaan.
Tot ziens, Harry.
Ik wil geen problemen. Ik wil er gewoon langs, oké?
Ik wil geen problemen.
"Ik wil er gewoon langs."
Laat me los. - "Laat me los."
Sta op.
Welverdraaid.
Sadie.
Hoi.
Hallo.
We kennen elkaar.
O, ja?
Ja, je bent op bezoek bij je nichtjes.
Dat klopt.
Je werkt in een bibliotheek,
je houdt van John Steinbeck,
je komt uit Oost-Texas
en hebt op Vanderbilt gezeten.
Kennen we elkaar daarvan?
Nee.
Ik wil niet idioot overkomen.
Je komt wat idioot over.
Ik weet het.
En je bent een beetje vies.
Dat weet ik.
Pardon. Is hij hier met u?
Ik moet even weg.
Ga nergens heen, oké?
Oké.
Wat?
Het heeft je te pakken. Je zit in je eigen lus vast.
Ik zet alles weer recht.
Het zal anders zijn.
Dat denk ik elke keer.
Het blijft dezelfde lus.
Hij blijft zich herhalen.
Sadie en ik horen samen te zijn.
Het eindigt altijd hetzelfde.
Ze verdrinkt nog steeds.
Ik ga het niet hetzelfde doen. Ik weet het.
Ik ga JFK niet redden.
Ik help Harry en zijn familie niet.
Ik doe niets van dat alles.
Ik wil alleen Sadie. Alsjeblieft.
Nee. - Alsjeblieft.
Ik hou van haar. Alsjeblieft.
Alsjeblieft. - Het eindigt hetzelfde...
Steeds en steeds
maar weer.
Het wordt nu anders.
Ze blijft sterven.
Hé.
Is alles goed?
Ja.
Ik heb gewoon mijn dag niet.
Je zei niet hoe we elkaar kennen.
Juist.
Nou...
Ik ken jou wel.
Wie ben jij?
Ik ben...
Het spijt me.
Ik...
Ik heb een fout gemaakt.
Het was leuk je te leren kennen
of je te zien of wat dan ook.
Ik ben Sadie.
Dat weet ik.
BEDANKT VOOR 35 PRACHTIGE JAREN
Proefwerken hier.
Voelt u zich goed, Mr Epping?
Ja, hoor.
Dag, meneer.
Mr Epping.
Ik heb de promotie niet gekregen.
Maar ik wilde u bedanken
dat u een goed woordje heeft gedaan
voor mij.
Het spijt me dat ik je niet geholpen heb.
Het spijt me heel erg.
Het is niet erg, Mr Epping. - Het spijt me.
U bent een goede man.
Het spijt me dat ik je niet hielp.
U bent een goede man.
BIBLIOTHECARESSE WINT STAATSTITEL
STADHUIS JODIE, TEXAS
EINDEJAARSJUBILEUM
SADIE DUNHILL VROUW VAN HET JAAR IN TEXAS
Welkom, inwoners van Jodie, en vooral jullie, oud-leerlingen van JHS.
Het is een eer voor mij als burgemeester en als leerling van de klas van '92...
Hup, Lions.
Het is een eer om u te mogen voorstellen aan de vrouw van nu,
of liever, de vrouw van het jaar,
want die titel is haar gegeven door de gouverneur van Texas.
Dames en heren, onze eigen Miss Sadie Dunhill.
Miss Sadie, ik wil zeggen dat iedereen hier in deze zaal...
Mijn excuses.
We zijn allemaal hier omdat u ons leven op een speciale wijze hebt beïnvloed.
En namens ons allemaal wil ik zeggen: "Dank u wel."
We weten nooit wiens leven we beïnvloeden
of wanneer of waarom.
Maar ik ben zeer dankbaar
om deel uit te maken van jullie levens.
De oudere oud-leerlingen van Jodie
die hier vanavond zijn,
herinneren zich misschien Deke Simmons
en misschien ook dat gedicht van hem
waar hij zo van hield.
Hij had er kopieën van op zijn bureau,
zodat hij die kon uitdelen aan lastige leerlingen.
Of leerlingen die problemen hadden.
Welnu,
dit was het gedicht.
"We hebben niet gevraagd om deze kamer
of deze muziek."
"We werden ervoor uitgenodigd."
"Daarom, omdat het duister ons omringt,
moeten we onze gezichten naar het licht keren."
"We moeten ontberingen doorstaan
om dankbaar te zijn voor overvloed."
"We hebben pijn gekregen
om verbaasd te worden door vreugde."
"We hebben het leven gekregen
om de dood te ontkennen."
"We hebben niet gevraagd om deze kamer
of deze muziek."
"Maar nu we hier toch zijn,
laten we dansen."
Mag ik deze dans van u?
Ik denk niet dat ik dat nog kan.
Was u een leerling hier?
Ik ben een leraar.
En hoe heet u?
Jake Amberson.
Het klinkt bekend.
Waar geeft u les?
Lisbon, Maine.
Helemaal vanuit Maine?
Ik had nichten in Lisbon.
Heel lieve meisjes.
Wat brengt u naar Jodie?
U.
Nu dolt u maar wat.
Mag ik u iets vragen?
Ja.
Hebt u...
Hebt u een gelukkig leven gehad?
Nou,
ik doe goed werk.
Ik hou van alle mensen in mijn leven.
Ik heb een hond.
Ik heb het niet altijd makkelijk gehad,
maar ja.
Ja, ik ben heel gelukkig.
Waarom vraagt u dat?
Het lijkt me dat u dat verdient.
Ik ben zo blij dat u er bent.
Ik zou zweren...
Ik ken u.
Wie bent u?
Iemand die u in een ander leven kende.
Sync & Correcties: AssenzA www.Addic7ed.com
Dutch